3. Klasyfikacja materiałów
Można go klasyfikować ze względu na liczbę warstw funkcjonalnych i przepuszczalność.
(1) Klasyfikacja według liczby warstw funkcjonalnych
A. Pojedyncze, srebrne szkło z powłoką Low-E
Zwykle zawiera tylko jedną warstwę funkcjonalną (warstwę srebra) oraz inne warstwy metalowe i złożone, całkowita liczba warstw folii sięga 5 warstw.
B. Podwójnie srebrne szkło z powłoką Low-E
Zwykle ma dwie warstwy funkcjonalne (warstwa srebra) oraz inne warstwy metalowe i złożone, całkowita liczba warstw folii sięga 9 warstw.
C. Szkło z potrójną srebrną powłoką Low-E
Zwykle ma trzy warstwy funkcjonalne (warstwa srebra) oraz inne warstwy metalowe i złożone, całkowita liczba warstw folii sięga ponad 13 warstw.
(2) Klasyfikacja według transmitancji
A. Wysoka przepuszczalność
Przepuszczalność wynosi ponad 70%, co pozwala na przedostanie się dużej ilości światła widzialnego do pomieszczenia.
B. Średnia przepuszczalność
Transmisja wynosi 50%-70%, co silnie blokuje światło widzialne.
C. Niska przepuszczalność
Przepuszczalność jest mniejsza niż 50%, co ma silny efekt blokujący światło widzialne.
4. Technologia materiałowa
Istnieją dwie dojrzałe technologie procesowe produkcji szkła niskoemisyjnego, a mianowicie:
① Metoda fizyczna „proces rozpylania magnetronowego w próżni” (offline Low-E)
② Metoda chemiczna „proces chemicznego osadzania z fazy gazowej” (online Low-E).
A. Proces rozpylania magnetronowego w próżni (offline Low-E)
Technologia wykorzystująca pole magnetyczne powierzchni katody do utworzenia pułapki elektronów, dzięki której elektrony dryfują blisko powierzchni katody pod wpływem E×B.
